The small town girl gone mom!!!!

(scroll for English) Μια τέλεια φθινοπωρινή Κυριακή... Με την συννεφιά της, το ψιλόβροχό της και την πρώτη ψύχρα της... Σπίτι, λοιπόν, με καλτσούλες, κουβερτούλα και ζεστά αφεψήματα , κεριά και κέικ μήλο-κανέλα... Τι λείπει? Ταινιούλα! Ήταν και το εξ Αμερικής φερμένο Halloween προ ημερών... Το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στα "Μαγικά Φίλτρα"  . Βασισμένη στο βιβλίο (δυστυχώς, μόνο στα Αγγλικά) της Άλις Χόφμαν "Practical Magic" , το πρώτο της τετραλογίας , είναι μια έξοχη μεταφορά στην μεγάλη οθόνη, από την φωτογραφία ως την μουσική και ας μην μιλήσουμε καν για το υποδειγματικό και αντιπροσωπευτικό της εποχής styling των πρωταγωνιστριών.  Θ α σας κάνει να νιώσετε πως..."όλες κρύβουμε μια μάγισσα μέσα μας" . Αφήστε την δική σας να αναδυθεί.  Ο κόσμος χρειάζεται όσο περισσότερη μαγεία μπορούμε να του δώσουμε, για να ομορφύνει.... Υ.Γ.: Αν η ταινία σας... μαγέψει και δεν μπορείτε να βγείτε από το mood βάλτε αυτό να παίζει σε όποια οθόνη έχετε πρόχειρη 😉 Προσωπι...

Ο Μάνος και η Χρύσα έχουν σχέση. Δεσμό . Εδώ και χρόνια. Ο Μάνος και η Χρύσα είναι ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι (φαινομενικά!). Ο Μάνος και η Χρύσα δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους ο ένας χωρίς τον άλλον (φαινομενικά!). Ο Μάνος και η Χρύσα μένουν μαζί. Είναι πιστοί, ειλικρινείς και σωστοί μεταξύ τους ( φαινομενικά!). Η σχέση ( ο δεσμός!) του Μάνου και της Χρύσας βασίζεται σε αγνό, παρθένο, καθάριο ψέμα! Για την ακρίβεια...πολλά ψέμματα!!!Αλλά από την άλλη θα μου πείτε...η απόκρυψη της αλήθειας δεν είναι ψέμα! ΟΚ ! Ας πούμε τότε ότι η σχέση τους δεν βασίζεται σε ψέματα (μόνο), αλλά (και) σε απόκρυψη αληθειών. Και το ερώτημα προκύπτει εύλογα: Μπορεί μια τέτοια σχέση να επιβιώσει στο χρόνο? Να επιβιώσει γενικότερα? Αν βιαστήκατε να πείτε "όχι" πλανάστε πλάνην οικτράν!!! ΜΠΟΡΕΊ να επιβιώσει εύκολα και άνετα! Αναλυτικά: Αν σε μια σχέση ο ένας από τους δύο ψεύδεται κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί ( και θα πάρει πόδι) ή θα βαρεθεί να λέει ψέμματα ή θα τον φάνε οι τύψεις (αν ξέρε...

Αν δεν είσαι τσούλα, γιατί να φέρεσαι σαν τσούλα?  Αν δεν είσαι δειλός, γιατί να φέρεσαι σαν δειλός?  Αν δεν είσαι ευτυχισμένος, γιατί να φέρεσαι σαν να είσαι ευτυχισμένος?  Αν δεν είσαι αυτό που θέλουν να είσαι, γιατί προσπαθείς να φέρεσαι σαν να είσαι????  Αφού καταλήγει σε πλήρη αποτυχία!  Αφού αντί να τα φτιάχνεις, τα χαλάς!  Αφού αντί να γίνεις ευτυχισμένος...                                  ...γίνεσαι ακόμα πιο δυστυχισμένος!!!!!!! Βρες τον εαυτό σου και να είσαι μόνο αυτός. Και τίποτε άλλο. Let's do this shit... 💗

Παρασκευή σήμερα, τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου και κλείνουμε την cult ενότητα αλλάζοντας δεκαετία.  Το 1992 η Olivia Goldsmith γράφει την ιστορία τριών φίλων, χωρισμένων γυναικών, που συναντιούνται στην κηδεία της καλύτερης φίλης τους, η οποία αυτοκτόνησε όταν χώρισε. Οι τρεις φίλες αναπολούν την ζωή τους με τους δικούς τους πρώην συζύγους και αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα γκρουπ υποστήριξης (και όχι μόνο😉)  χωρισμένων γυναικών, ώστε καμία γυναίκα, ποτέ ξανά να μην νιώσει την επιθυμία να πέσει απ'το μπαλκόνι, επειδή την παράτησε ένας άντρας! Κι έτσι δημιουργήθηκε "Το κλαμπ των χωρισμένων γυναικών"!  Δείτε την ταινία και απολαύστε την Bette Midler, την Diane Keaton και την Goldie Hawn να παίρνουν την γλυκιά τους εκδίκηση... 

3ο ΣΚ Cult Αυγούστου και συνεχίζουμε δυναμικά με Steven Spielberg, αλλάζοντας όμως δεκαετία!  "E. T.  PHONE HOME" Αν είχες την τύχη να μην σε βάζουν για ύπνο το μεσημέρι κατά την τελευταία δεκαετία της προκοπής (τα 90's), τότε γνωρίζεις αυτή την φράση πολύ καλά!  Μεσημέρι, ανεμιστήρας, απαλό λίκνισμα της κουρτίνας κι εσύ, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας μετά από 4 γεμιστά παρακολουθείς την περιπέτεια του κακομοίρη του Ε. Τ., που τον έφαγε η περιέργεια.  Ο μαθουσάλας εξωγήινος βοτανολόγος απομακρύνθηκε από το μητρικό σκάφος, επειδή ήθελε να κοιτάξει μέσα σε ένα σπίτι γήινων. Το σκάφος την έκανε, επειδή το πήραν πρέφα οι "M. I. B." κι ο Ε. Τ. ξεμεινε στην ντουλάπα του πιτσιρικά Έλιοτ.  Παρόλο που το βιβλίο γράφτηκε αφού η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους δίνει σαφώς περισσότερες πληροφορίες και διατηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη, που βρήσκει το παιδί μέσα του το βραδάκι στο μπαλκόνι.  Δείτε την ταινία (γιατί πού να βρείτε το βιβλίο!) και νοσταλγή...

Δεύτερη εβδομάδα cult  Αυγούστου κι εγώ είμαι εδώ με Steven Spielberg κατευθείαν από τα 70's!  Ευχάριστο, καλοκαιρινό (μετράει και για φθινοπωρινό) ανάγνωσμα για τους λάτρεις του Sci-fi.  Δείτε στην ταινία τον Richard Dreyfus ξανά, αλλά αυτή τη φορά αφήνει την θάλασσα και παίρνει τα βουνά!  Ο έρμος Richard είναι ένας τεχνικός της ΔΕΗ που "καίει φλάντζα" μετά από μια "Στενή Επαφή Τρίτου Τύπου"... Ο,τι να'ναι κάνει γι'αυτό τον παίρνει και τον σηκώνει...γενικώς!  Enjoy! 

  Cult Αύγουστος ξεκινά στο ιστολόγιο της μαμάς και η 70ήλα πάει σύννεφο!  Βιβλία ξεθάφτηκαν στο πατρικό και η φάση είναι βιβλία που έγιναν ταινία και έκαναν χαμό! (Ευχαριστώ μπαμπά μαμά!) Κι επειδή σίγουρα μου γυρνάτε στις παραλίες, θα ξεκινήσω με το πλέον κατάλληλο ανάγνωσμα...                   JAWS                                            ή στα ελληνικά                                            "Τα σαγόνια του καρχαρία"  (Να σας δω τώρα να μπαίνετε για βουτίτσα,...)   Καλό! Πολύ καλό. Αληθοφανές, περιγραφικό και άκρως γραφικό! Όταν το διαβάσετε (ουχί πριν!) συνιστώ να δείτε και την ταινία . Σεβεντίλα τέρμα και ο Ρίτσαρντ Ντρέιφους εξαιρετικά ανατριχιαστικος! ( Ο καρχαρίας 🦈... όχι τ...

(Scroll for English)   Πλησιάζει Πάσχα και παρόλο που δεν γίνεται ο κακός χαμός, όπως με τα Χριστούγεννα έχει κι αυτό τις τιμές του και τις χαρές του. Αν ετοιμάζεστε να διαβάσετε για αμνοερίφια κλπ μπορείτε να αποχωρήσετε. Δεν είμαι φίλη. Με τα αυγά όμως τα πάω καλά. Κυρίως τα σοκολατένια. Σας  έχω λοιπόν, μόνο μια πρόταση γι' αυτό το Πάσχα. Διαβάστε  το Chocolat της Τζόαν Χάρρις.  Και δείτε την ταινία, φυσικά. Πάρτε μια γεύση σε αυτό το post μου. Easter has come and  passed  for some of you... But, for some of us, it's still Holy Tuesday and we're living it to the fullest. In Greece, Easter is a big deal! But I am not a big fan of roasted lambs... Instead, I opt for eggs. The chocolate kind... So, either you anticipate Easter or you have celebrated it already, I recommend (and insist!), that you read and then watch "Chocolat" by Joanne Harris.    P.S.: If you are a big Johnny Depp fan (like myself) watch it twice...  You can get some i...

  Grunge...  Feels like home...  Like floating in my amniotic fluid...  Like belonging...  90's... The decade that made us...  The generation that knows what's life with and without FOMO...  The generation that remembers what it's like not to care...  guitar.com guitar.com guitar.com The generation that grew up believing they own the world...  Only to find out that the world flashed them while they were dreaming of "being anything they want"...  You can only be so much... Better get it early... 

via Talenthouse (Scroll for English) Ξέρεις ότι έχεις αρχίσει να ξεπαιδιάζεις ( 😂 ), όταν έχεις πάλι χρόνο για διάβασμα! Αφού λοιπόν επετεύχθη η μεγάλη πρόκληση ( να διαβάσω όλα τα Harry Potter από τον Οκτώβρη εώς το τέλος των χριστουγεννιάτικων διακοπών), επιβεβαιώθηκε ότι πλέον, ναι, μπορώ να βρω λίγο χρόνο για διάβασμα (ζητώώώ....) Και με τι αποφασίζω που λέτε να συνεχίσω? Διάλεξα κάτι εύκολο και ανάλαφρο? Κάτι εύπεπτο, ώστε να μην χάνω τον ειρμό από τους συνεχής περισπασμούς ("μαμάάά")?  Όχι! Δεν επέλεξα κάτι τέτοιο! Επέλεξα την "Έμμα" της Τζέιν Ώστιν... Στα αγγλικά...(👏) Κατευθείαν από το  πρωτότυπο...! Και το θέμα είναι ότι, όταν αρχίσω ένα βιβλίο ΠΡΕΠΕΙ να το τελειώσω. Ελάχιστα είναι τα βιβλία, που με έχουν απηυδήσει τόσο πολύ ώστε να τα παρατήσω (βλ. Παναγία των Παρισίων). Η έκδοση που έχω είναι τυπωμένη με κάτι μικρούτσικα γραμματάκια κι αυτά τα γραμματάκια πάνω στο κιτρινισμένο χαρτί, σε συνδυασμό με την Αγγλική 19ου αιώνα...ααα σίγουρα δυσκολεύουν δραμα...

  Οκ...Λοιπόν...Έχουν περάσει ακριβώς 10 χρόνια από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ και νιώθω ΤΟΣΟ σαν την θειά από πάνω! 😄 Δηλαδή, απλώς σταμάτησα μια μέρα και ξανάρχισα μια άλλη και εν τω μεταξύ έχουν περάσει 10 χρόνια, ξέρω γω!?!? Θα σας πω τι έγινε... Όταν έγραψα το  Confessions of a broken heart (part 19) ένιωσα τον αέρα της αλλαγής...(και τώρα σας έχει κολλήσει κι εσάς το "wiiiind of chaaaange" στο μυαλό, sorry, not sorry) οπότε, αποφάσισα ότι είχε έρθει ο καιρός της αυτοβελτίωσης ("Είμαι 23 πρέπει να δω τι θα κάνω με την ζωή μου κλπ κλπ") και τέρμα η φάση "go with the flow" (θα δείτε πως πήγε αυτό)! Φάση αυτοβελτίωσης λοιπόν και... Πήρα (επί τέλους!) πτυχίο. (Θεολογικής, αν έχετε τον Θεό σας, αλλά άλλο ποστ αυτό!)  Ασχολήθηκα με το άλλο μου blog , με το οποίο σε βάθος χρόνου θα ασχολούμουν επαγγελματικά (😂) Και τέλος, ερωτεύτηκα... Και όλα αυτά τα πράγματα πήγαιναν καλά. Ταυτόχρονα. Και τότε... ΜΠΑΜ Κοιτάζω γύρω μου κι έχουν περάσει δέκα χρόνι...

Εκτιμάμε κάτι μόνο αφού το χάσουμε... Εκτιμάμε κάτι αφού το χάσουμε...? Εκτιμάμε? Και τι ακριβώς? Ποιόν? Πόσο? Για ποιο λόγο? Και ποιος πρέπει να εκτιμήσει ποιόν....? Κι αν υποθέσουμε ότι όντως εκτιμάμε κάτι ή κάποιον αφού το χάσουμε, αυτό σημαίνει πως το θέλουμε πίσω???:-/ Μουχ μουχ.....Προβληματίζομαι....Πόσο εύκολο είναι να θυματοποιείς συνεχώς τον εαυτό σου και να ισχυρίζεσαι πως "σε έριξαν" αντί να λες πως "έπεσες"? Και οκ εντάξει, ας δεχτούμε πως όντως "σε έριξαν"! Είναι πολύ πιο ωφέλιμο να το αντιμετωπίσεις σαν να έπεσες, να σηκωθείς και να συνεχίσεις, από το να δεχτείς πως "σε έριξαν" κι έτσι είσαι ξανά στο μηδέν και ξαναρχίζεις! Όχι! Δεν είσαι πάλι στην αρχή! Είσαι κάπου στη μέση του δρόμου! Πάντα έτσι είναι! Δεν μπορείς να γυρίσεις στην αφετηρία, γιατί ΔΕΝ ΈΧΕΙΣ ΤΙΣ ΊΔΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΊΕΣ που είχες τότε! Οι εμπειρίες αλλάζουν κι ως εκ τούτου αλλάζουν κι εσένα! Σταμάτα να κλαίγεσαι και να κατηγορείς όσους σε πλήγωσαν ή σε πρόδωσαν λες κ...

Γιατί όχι σχέση... Κανονικά υπάρχει μια εύκολη και εύλογη απάντηση! "Γιατί ΔΕΝ ΘΈΛΩ "! Αν ρωτήσεις έναν άντρα αυτό θα σου πει ! Απλά και λακωνικά! Δεν θα κάτσει να σου εξηγήσει ας πούμε πως έχει κάνει τρελές μαλακίες με γυναίκες στη ζωή του και ως εκ τούτου νιώθει πως χρειάζεται να βελτιώσει το "Εγώ" του για να έχει να προσφέρει κάτι σε μια σχέση! (Κι αυτή φυσικά δεν είναι η μοναδική αιτία!) Όόόόχι !!!!Αυτό θα το κάνει μια γυναίκα!Και δη η γράφουσα ! Γιατί...πόσες μαλακίες μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος μέσα σε 5 χρόνια?Πόσες??? Κι όμως!Μπορεί να κάνει αρκετές ώστε να φτάσει στο σημείο να θέλει να κάνει Extreme Makeover Soul Edition !!!( Εδώ προσθέστε μια πρέζα ενοχικής ψυχοσύνθεσης , αφαιρέστε όση υπερβολή της αντιστοιχεί και θα βρείτε τη σωστή δόση μαλακίας!!!) Και ερωτώ: Τις μαλακίες που ήδη έχεις κάνει δεν μπορείς να τις διορθώσεις! Πάνε! Ό,τι έγινε έγινε! Τις μέλλουσες όμως...πώς τις αποφεύγεις...? Δεν πρέπει να κάτσεις εκεί σε μια γωνιά...

Τώρα εσείς (κυρίως τα κοριτσάκια) θα αναρωτιέστε γιατί "μηνών" και όχι "χρόνων", που είναι και ευρέως διαδεδομένο πλέον! Θα μάθετε παρακάτω! Αλλά πρώτα να εξηγήσουμε στα αγοράκια τι είναι το "Σύνδρομο των δυόμισι χρόνων" για να καταλάβουν και τη διαφορά. Πολύ χονδρικά, το σύνδρομο αυτό υποτίθεται πως περνάει κάθε ζευγάρι που συγκατοικεί (άσχετα αν είναι παντρεμένο ή όχι) γύρω στα δυόμισι χρόνια. Τότε συμβαίνει να "βαλτώνει" η σχέση και να επικρατεί μια γενικότερη βαρεμάρα, οπότε υπάρχουν 2 πιθανές καταλήξεις: Να χωρίσει το ζευγάρι για όλους τους πιθανούς και απίθανους λόγους που οδηγούν ένα ζευγάρι στον χωρισμό και Να το ξεπεράσει και να ζήσει αυτό καλά κι εμείς καλύτερα! Το σύνδρομο στο οποίο αναφέρομαι όμως δεν έχει καμιά σχέση με το παραπάνω. (Αν και μπορεί να προκύψει από την πρώτη περίπτωση ..) Λοιπόν! Σε όλους μας έχει συμβεί να μας χωρίσουν ή να χωρίσουμε εμείς κάποιον. Σωστά ? Σωστά ! Στην πρώτη περίπτωση κλαίμε λιγάκι τη μοίρα μας και ...

Καμιά φορά συμβαίνει...να είμαστε μόνοι μας!Συναισθηματικά μόνοι μας! Κι ίσως τότε να μην μπορούμε να νιώσουμε την μοναξιά του άλλου...κάποιου που μας χρειάζεται...κάποιου που μας αναζητά...κάποιου που βασίζετε πάνω μας! Ή μπορεί να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε εμάς και να μην έχουμε χώρο για άλλον...ή να θεωρούμε ότι η δική μας μοναξιά είναι πιο σημαντική από του άλλου... Το χειρότερο είναι όταν αμφισβητούμε τα πάντα και ξεχνάμε τα πάντα!Όταν διαγράφουμε ό,τι έχει κάνει αυτός ο άλλος για μας,όταν πάνω στη σύγχυσή μας τα διαγράφουμε όλα και νομίζουμε πως είμαστε και πραγματικά μόνοι μας! Υπάρχουν όμως και στιγμές που βάζουμε τους άλλους πάνω από μας!Που βάζουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και το δικό μας πρόβλημα και προσπαθούμε να τους κάνουμε να νιώσουν πως δεν είναι τόσο μόνοι όσο νομίζουν...Γιατί υπάρχει κάποιος εκεί έξω που έκανε στην άκρη τα δικά του θέματα για να ασχοληθεί με εκείνους! Γιατί όταν βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα νιώθεις κι εσύ καλύτερα ...

Λοιπόν... Αυτό είναι ένα ερωτικό γλυκανάλατο post.Κι αν δεν είσαι από εκείνους που τους αρέσουν αυτά τότε ίσως να μην καταλάβεις...Ίσως να γελάσεις...Και ίσως να σκεφτείς κάτι υποτιμητικό και να ασχοληθείς με πιο σοβαρά ζητήματα...ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ! Αυτό το κείμενο είναι μια...(ερωτική) εξομολόγηση!!! Γιατί όλοι μας έχουμε να ασχοληθούμε με πιο σημαντικά θέματα από τη μοναξιά στις 12 η ώρα το βράδυ,αλλά τελικά...τι πειράζει που παρ'όλο που ήταν δική μου επιλογή, η μοναξιά σήμερα, χωρίς εσένα, είναι πολύ χειρότερη από άλλες φορές? Το μόνο παρηγορητικό είναι η συνείδηση της επιλογής... Το ότι είμαι εδώ που είμαι με τη θέλησή μου... Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν όντως με ξέρεις τόσο καλά όσο νομίζεις ή αν απλώς είμαι φοβερά προβλέψιμη...Καταλήγω στο δεύτερο!Κι είναι κρίμα!Γιατί έτσι...ο φαινομενικά χαμένος βγαίνει κερδισμένος και το αντίστροφο!Αλλά από την άλλη, πότε υπήρξε δίκαιος ο έρωτας?Και ποιός ορίζει ποιό είναι το δίκαιο, όταν το άδικο του ενός είναι το δίκιο του άλλου? Αν ...

Αυτό που μας τρώει...πράγματα που δεν λέμε,πράγματα που δεν κάνουμε,άνθρωποι που δεν κρατάμε στη ζωή μας...Επιλογές που ποτέ δεν καταλάβαμε αν είναι σωστές ή λανθασμένες... Προτεραιότητες .. Αυτά που θέλουμε κι αυτά που πρέπει!Βάζουμε πρώτα αυτό που θέλουμε ή αυτό που πρέπει?Κι αυτό που πρέπει είναι τελικά το σωστό?Τι θα γινόταν αν είχαμε βάλει μπροστά ένα μόνο "θέλω" κι αυτό τελικά αποδεικνυόταν ωφελιμότερο από το "πρέπει"? Πρέπει? Θέλω? Αυτό που ΠΡΈΠΕΙ το ΘΈΛΩ ? Τελικά, ναι! Να κάνεις αυτό που πρέπει, αρκεί να το θέλεις!

Αυτά που δεν είπαμε! Αυτά που δεν είπα κι ας λέω πάντα πολλά περισσότερα απ' αυτά που θα έπρεπε! Η συνείδηση μιας ενοχικής είναι πάντα εναντίων της!Ακόμα κι αν δεν φταίει εκείνη για κάτι θα βρει ακόμα και το πιο μικρό για να κατηγορήσει τον εαυτό της! Το πράγμα γίνεται χειρότερο όταν όντως φταίει!Εκεί...οι τύψεις μοιάζουν ότι θα κρατήσουν αιώνια!Νιώθει ότι δεν υπάρχει χειρότερος άνθρωπος από αυτή και πως δεν θα συγχωρήσει ποτέ τον εαυτό της!Και μάλιστα, αυτός ο συλλογισμός την κάνει να νιώθει καλύτερα!Λες και αν συνεχίσει να κατηγορεί τον εαυτό της θα διορθωθεί κάτι...Δηλαδή,μακάρι να υπήρχε τρόπος να διορθωθούν κάποια πράγματα,αλλά κάποια δεν διορθώνονται όσο κι αν το θέλουμε! Γι' αυτό σήμερα,όχι λόγο των ημερών,αλλά λόγο ψυχικής υγείας νιώθω την ανάγκη να πω σε όσους με πλήγωσαν ότι τελείωσε πια...και ο,τι κι αν ήταν αυτό που έκαναν έχει συγχωρεθεί και σε όσους έχω πληγώσει εγώ με τα δικά μου λάθη ότι πάντα θα λυπάμαι γι' αυτό και χωρίς να προσπαθήσω να δικαιολογηθώ...

Μερικά πράματα λοιπόν είναι πάάάρα πολύ παράξενα!!! Τις περισσότερες φορές τα κάνουμε μηχανικά!Χωρίς να τα πολυσκεφτόμαστε!Όμως η σημαντικότητα τους πιθανότατα να είναι τεράστια (αν όχι για μας,τουλάχιστον για κάποιους άλλους)! Παράδειγμα: Γνωρίζεις κάποιον. Και ξαφνικά...κάνεις πράγματα για κάποιον που μόλις γνώρισες!Που τον ξέρεις τόσο λίγο που κανονικά δεν θα έπρεπε να δίνεις δεκάρα τσακιστή!!!!Κι όμως!Τον ρωτάς αν έφαγε τίποτα όλη μέρα,τι ώρα θα πάει στο σπίτι να ξεκουραστεί,αν νιώθει καλά και μάλιστα τον συμβουλεύεις κιόλας να μην οδηγεί κουρασμένος και μόλις φτάσει σπίτι να σε πάρει τηλέφωνο για να ξέρεις ότι είναι καλά! Θεέ και Κύριε!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν!!! Κάνεις όλα αυτά τα πράγματα και δεν απορείς καν με τον εαυτό σου!!!!Σου φαινεται απόλυτα φυσιολογικό που μέσα σε δυο μέρες νοιάζεσαι τόσο για έναν τύπο, για τον οποίο ξέρεις λιγότερα κι από την ταμία του super market που τον βλέπει κάθε Σάββατο πρωί! Και χωρίς να το καταλάβεις...ένα ωραίο πρωί,απόγευμα,βράδυ...μια ωραία ώ...

Είπε.... Μιά φράση τόση δα.... Μια πολύ μικρή και απλή φρασούλα...Με τεράστειο περιεχόμενο όμως.... Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω.... Γιατί δεν ήθελα! Τώρα...νομίζω πως ξέρω τι σημαίνει... Δεν έχει να κάνει με το αν θα πεθάνεις ή όχι όταν θα έχει φύγει και δεν θα του μιλάς και δεν θα τον ακούς και δεν θα ξέρεις τίποτα!Έχει να κάνει με το τι ποιότητα ζωής θα έχεις χωρίς εκείνον!!!Όταν κάτι το χάνεις τότε μόνο το εκτιμάς στον υπέρτατο βαθμό του!!!! Αλλά ακόμα και τότε,όταν δεν έχεις πιά ποιότητα ζωής κι απλά αναπνέεις και προσποιήσε πως ζείς,όταν τον έχεις εκτιμήσει στον υπέρτατο βαθμό...ξέρεις, πως ακόμα κι αν εσύ τον εκτιμάς δεν μπορείς να γυρίσεις!Δεν το επιτρέπεις στον εαυτό σου!!! Γιατί δεν είναι ότι έχεις εκτιμήσει εκείνον!Είναι ότι έχεις εκτιμήσει κι εσένα!Και ξέρεις ότι εκείνος μπορεί να ζήσει μαζί σου.Αλλά εσύ δεν μπορείς!Όχι γιατί δεν νιώθεις τίποτα!Αλλά μάλλον για το ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΣΕΙΣ ΞΑΝΑ!!!!! Γιατί τελικά, το ξέρεις...Δεν...