Οκ...Λοιπόν...Έχουν περάσει ακριβώς 10 χρόνια από την τελευταία φορά που έγραψα εδώ και νιώθω ΤΟΣΟ σαν την θειά από πάνω! 😄
Δηλαδή, απλώς σταμάτησα μια μέρα και ξανάρχισα μια άλλη και εν τω μεταξύ έχουν περάσει 10 χρόνια, ξέρω γω!?!?
Θα σας πω τι έγινε...
Όταν έγραψα το Confessions of a broken heart (part 19) ένιωσα τον αέρα της αλλαγής...(και τώρα σας έχει κολλήσει κι εσάς το "wiiiind of chaaaange" στο μυαλό, sorry, not sorry) οπότε, αποφάσισα ότι είχε έρθει ο καιρός της αυτοβελτίωσης ("Είμαι 23 πρέπει να δω τι θα κάνω με την ζωή μου κλπ κλπ") και τέρμα η φάση "go with the flow" (θα δείτε πως πήγε αυτό)!
Φάση αυτοβελτίωσης λοιπόν και...
Πήρα (επί τέλους!) πτυχίο. (Θεολογικής, αν έχετε τον Θεό σας, αλλά άλλο ποστ αυτό!)
Ασχολήθηκα με το άλλο μου blog, με το οποίο σε βάθος χρόνου θα ασχολούμουν επαγγελματικά (😂)
Και τέλος, ερωτεύτηκα...
Και όλα αυτά τα πράγματα πήγαιναν καλά. Ταυτόχρονα. Και τότε...
ΜΠΑΜ
Κοιτάζω γύρω μου κι έχουν περάσει δέκα χρόνια, περιστοιχίζομαι από καρπούς του έρωτά μου και έχω σταματήσει να γράφω ΤΕΛΕΙΩΣ (μάλλον δεν είχα ξεπεράσει το go with the flow, τελικά😕)...
Οπότε, επιθύμησα να ξαναγράψω...Δεν ξέρω ακριβώς τι ήταν αυτό που με ώθησε να το κάνω, σκέφτηκα όμως, ότι είχα ήδη αυτό το blog και το μόνο που χρειαζόταν να κάνω ήταν μερικές βελτιώσεις, ώστε να αντικατοπτρίζει αυτή που είμαι τώρα. (Θα δούμε πως θα πάει κι αυτό...)
Κι έτσι το "The small town girl gone nuts" έγινε "The small town girl gone mom"
Enjoy!
Υ.Γ. : Αυτό είναι το τελευταίο part των Confessions of a broken heart. Πρώτον, επειδή σαν σωστή ψυχαναγκαστική δεν ήταν δυνατόν να τα αφήσω 19 ( αδύνατον όμως, προσπάθησα!) και δεύτερον, επειδή δεν πάσχω από broken heart πια...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου