Εκτιμάμε κάτι μόνο αφού το χάσουμε...
Εκτιμάμε κάτι αφού το χάσουμε...?
Εκτιμάμε?
Και τι ακριβώς? Ποιόν? Πόσο? Για ποιο λόγο? Και ποιος πρέπει να εκτιμήσει ποιόν....?
Κι αν υποθέσουμε ότι όντως εκτιμάμε κάτι ή κάποιον αφού το χάσουμε, αυτό σημαίνει πως το θέλουμε πίσω???:-/
Μουχ μουχ.....Προβληματίζομαι....Πόσο εύκολο είναι να θυματοποιείς συνεχώς τον εαυτό σου και να ισχυρίζεσαι πως "σε έριξαν" αντί να λες πως "έπεσες"? Και οκ εντάξει, ας δεχτούμε πως όντως "σε έριξαν"! Είναι πολύ πιο ωφέλιμο να το αντιμετωπίσεις σαν να έπεσες, να σηκωθείς και να συνεχίσεις, από το να δεχτείς πως "σε έριξαν" κι έτσι είσαι ξανά στο μηδέν και ξαναρχίζεις!
Όχι! Δεν είσαι πάλι στην αρχή! Είσαι κάπου στη μέση του δρόμου! Πάντα έτσι είναι! Δεν μπορείς να γυρίσεις στην αφετηρία, γιατί ΔΕΝ ΈΧΕΙΣ ΤΙΣ ΊΔΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΊΕΣ που είχες τότε! Οι εμπειρίες αλλάζουν κι ως εκ τούτου αλλάζουν κι εσένα!
Σταμάτα να κλαίγεσαι και να κατηγορείς όσους σε πλήγωσαν ή σε πρόδωσαν λες και δεν έχει συμβεί σε κανέναν άλλον πάνω από μια φορά! Συμβαίνει όλη την ώρα! Ξεκόλλα!!!
Και στην τελική...αντί να κατηγορείς τους άλλους ότι φοβούνται να εκφραστούν και να παραδεχτούν και να αποδεχτούν, γιατί δεν αποδέχεσαι πρώτα εσύ πόσο πολύ φοβάσαι? Πόσο πολύ φοβάσαι κάθε φορά...?
Ξέρω τι θα σκεφτείς....Νομίζεις πως θα σου πω να μην φοβάσαι, ε...? Όχι!!!
Η λύση δεν είναι να φοβάσαι να εμπιστευτείς..γιατί όσο περισσότερο αντιμετωπίζεις τους ανθρώπους γύρω σου σαν να πρόκειται να σε ρίξουν τόσο περισσότερες πιθανότητες έχεις να τους οδηγήσεις στο να το κάνουν!
Η λύση είναι να φοβάσαι, αλλά να μην κάνεις τον φόβο σου ασπίδα - εμπόδιο στη ζωή σου!
Α! Και κάτι τελευταίο! Όταν πετάς το μπαλάκι στον άλλον και ξέρεις πως η απόφαση που θα πάρει επηρεάζει κι εσένα, ε! μην τον κατηγορείς μετά και για λάθος επιλογή!!! Ας κρατούσες εσύ το μπαλάκι κι ας είχες τα κότσια να κάνεις παιχνίδι και για τους δυο σας! Αλλά αυτό φυσικά προυποθέτει να έχει κανείς το σθένος να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των πράξεων του...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου