Εκτιμάμε κάτι μόνο αφού το χάσουμε... Εκτιμάμε κάτι αφού το χάσουμε...? Εκτιμάμε? Και τι ακριβώς? Ποιόν? Πόσο? Για ποιο λόγο? Και ποιος πρέπει να εκτιμήσει ποιόν....? Κι αν υποθέσουμε ότι όντως εκτιμάμε κάτι ή κάποιον αφού το χάσουμε, αυτό σημαίνει πως το θέλουμε πίσω???:-/ Μουχ μουχ.....Προβληματίζομαι....Πόσο εύκολο είναι να θυματοποιείς συνεχώς τον εαυτό σου και να ισχυρίζεσαι πως "σε έριξαν" αντί να λες πως "έπεσες"? Και οκ εντάξει, ας δεχτούμε πως όντως "σε έριξαν"! Είναι πολύ πιο ωφέλιμο να το αντιμετωπίσεις σαν να έπεσες, να σηκωθείς και να συνεχίσεις, από το να δεχτείς πως "σε έριξαν" κι έτσι είσαι ξανά στο μηδέν και ξαναρχίζεις! Όχι! Δεν είσαι πάλι στην αρχή! Είσαι κάπου στη μέση του δρόμου! Πάντα έτσι είναι! Δεν μπορείς να γυρίσεις στην αφετηρία, γιατί ΔΕΝ ΈΧΕΙΣ ΤΙΣ ΊΔΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΊΕΣ που είχες τότε! Οι εμπειρίες αλλάζουν κι ως εκ τούτου αλλάζουν κι εσένα! Σταμάτα να κλαίγεσαι και να κατηγορείς όσους σε πλήγωσαν ή σε πρόδωσαν λες κ...
"Just a small town girl living in a lonely world...She took the midnight train goin' anywhere..." Journey