The small town girl gone mom!!!!

Τώρα εσείς (κυρίως τα κοριτσάκια) θα αναρωτιέστε γιατί "μηνών" και όχι "χρόνων", που είναι και ευρέως διαδεδομένο πλέον! Θα μάθετε παρακάτω! Αλλά πρώτα να εξηγήσουμε στα αγοράκια τι είναι το "Σύνδρομο των δυόμισι χρόνων" για να καταλάβουν και τη διαφορά. Πολύ χονδρικά, το σύνδρομο αυτό υποτίθεται πως περνάει κάθε ζευγάρι που συγκατοικεί (άσχετα αν είναι παντρεμένο ή όχι) γύρω στα δυόμισι χρόνια. Τότε συμβαίνει να "βαλτώνει" η σχέση και να επικρατεί μια γενικότερη βαρεμάρα, οπότε υπάρχουν 2 πιθανές καταλήξεις: Να χωρίσει το ζευγάρι για όλους τους πιθανούς και απίθανους λόγους που οδηγούν ένα ζευγάρι στον χωρισμό και Να το ξεπεράσει και να ζήσει αυτό καλά κι εμείς καλύτερα! Το σύνδρομο στο οποίο αναφέρομαι όμως δεν έχει καμιά σχέση με το παραπάνω. (Αν και μπορεί να προκύψει από την πρώτη περίπτωση ..) Λοιπόν! Σε όλους μας έχει συμβεί να μας χωρίσουν ή να χωρίσουμε εμείς κάποιον. Σωστά ? Σωστά ! Στην πρώτη περίπτωση κλαίμε λιγάκι τη μοίρα μας και ...

Καμιά φορά συμβαίνει...να είμαστε μόνοι μας!Συναισθηματικά μόνοι μας! Κι ίσως τότε να μην μπορούμε να νιώσουμε την μοναξιά του άλλου...κάποιου που μας χρειάζεται...κάποιου που μας αναζητά...κάποιου που βασίζετε πάνω μας! Ή μπορεί να προσπαθούμε να παρηγορήσουμε εμάς και να μην έχουμε χώρο για άλλον...ή να θεωρούμε ότι η δική μας μοναξιά είναι πιο σημαντική από του άλλου... Το χειρότερο είναι όταν αμφισβητούμε τα πάντα και ξεχνάμε τα πάντα!Όταν διαγράφουμε ό,τι έχει κάνει αυτός ο άλλος για μας,όταν πάνω στη σύγχυσή μας τα διαγράφουμε όλα και νομίζουμε πως είμαστε και πραγματικά μόνοι μας! Υπάρχουν όμως και στιγμές που βάζουμε τους άλλους πάνω από μας!Που βάζουμε στην άκρη τον εγωισμό μας και το δικό μας πρόβλημα και προσπαθούμε να τους κάνουμε να νιώσουν πως δεν είναι τόσο μόνοι όσο νομίζουν...Γιατί υπάρχει κάποιος εκεί έξω που έκανε στην άκρη τα δικά του θέματα για να ασχοληθεί με εκείνους! Γιατί όταν βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις κάποιον να νιώσει καλύτερα νιώθεις κι εσύ καλύτερα ...