Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Confesions of a broken heart...(part 15:Αυτό που μας τρώει...)

Αυτό που μας τρώει...πράγματα που δεν λέμε,πράγματα που δεν κάνουμε,άνθρωποι που δεν κρατάμε στη ζωή μας...Επιλογές που ποτέ δεν καταλάβαμε αν είναι σωστές ή λανθασμένες... Προτεραιότητες .. Αυτά που θέλουμε κι αυτά που πρέπει!Βάζουμε πρώτα αυτό που θέλουμε ή αυτό που πρέπει?Κι αυτό που πρέπει είναι τελικά το σωστό?Τι θα γινόταν αν είχαμε βάλει μπροστά ένα μόνο "θέλω" κι αυτό τελικά αποδεικνυόταν ωφελιμότερο από το "πρέπει"? Πρέπει? Θέλω? Αυτό που ΠΡΈΠΕΙ το ΘΈΛΩ ? Τελικά, ναι! Να κάνεις αυτό που πρέπει, αρκεί να το θέλεις!

Confesions of a broken heart...(part 14:Ό,τι δεν ειπώθηκε...)

Αυτά που δεν είπαμε! Αυτά που δεν είπα κι ας λέω πάντα πολλά περισσότερα απ' αυτά που θα έπρεπε! Η συνείδηση μιας ενοχικής είναι πάντα εναντίων της!Ακόμα κι αν δεν φταίει εκείνη για κάτι θα βρει ακόμα και το πιο μικρό για να κατηγορήσει τον εαυτό της! Το πράγμα γίνεται χειρότερο όταν όντως φταίει!Εκεί...οι τύψεις μοιάζουν ότι θα κρατήσουν αιώνια!Νιώθει ότι δεν υπάρχει χειρότερος άνθρωπος από αυτή και πως δεν θα συγχωρήσει ποτέ τον εαυτό της!Και μάλιστα, αυτός ο συλλογισμός την κάνει να νιώθει καλύτερα!Λες και αν συνεχίσει να κατηγορεί τον εαυτό της θα διορθωθεί κάτι...Δηλαδή,μακάρι να υπήρχε τρόπος να διορθωθούν κάποια πράγματα,αλλά κάποια δεν διορθώνονται όσο κι αν το θέλουμε! Γι' αυτό σήμερα,όχι λόγο των ημερών,αλλά λόγο ψυχικής υγείας νιώθω την ανάγκη να πω σε όσους με πλήγωσαν ότι τελείωσε πια...και ο,τι κι αν ήταν αυτό που έκαναν έχει συγχωρεθεί και σε όσους έχω πληγώσει εγώ με τα δικά μου λάθη ότι πάντα θα λυπάμαι γι' αυτό και χωρίς να προσπαθήσω να δικαιολογηθώ...

Confesions of a broken heart...(part 13:Μπαμ!!!)

Μερικά πράματα λοιπόν είναι πάάάρα πολύ παράξενα!!! Τις περισσότερες φορές τα κάνουμε μηχανικά!Χωρίς να τα πολυσκεφτόμαστε!Όμως η σημαντικότητα τους πιθανότατα να είναι τεράστια (αν όχι για μας,τουλάχιστον για κάποιους άλλους)! Παράδειγμα: Γνωρίζεις κάποιον. Και ξαφνικά...κάνεις πράγματα για κάποιον που μόλις γνώρισες!Που τον ξέρεις τόσο λίγο που κανονικά δεν θα έπρεπε να δίνεις δεκάρα τσακιστή!!!!Κι όμως!Τον ρωτάς αν έφαγε τίποτα όλη μέρα,τι ώρα θα πάει στο σπίτι να ξεκουραστεί,αν νιώθει καλά και μάλιστα τον συμβουλεύεις κιόλας να μην οδηγεί κουρασμένος και μόλις φτάσει σπίτι να σε πάρει τηλέφωνο για να ξέρεις ότι είναι καλά! Θεέ και Κύριε!!! Αν είναι ποτέ δυνατόν!!! Κάνεις όλα αυτά τα πράγματα και δεν απορείς καν με τον εαυτό σου!!!!Σου φαινεται απόλυτα φυσιολογικό που μέσα σε δυο μέρες νοιάζεσαι τόσο για έναν τύπο, για τον οποίο ξέρεις λιγότερα κι από την ταμία του super market που τον βλέπει κάθε Σάββατο πρωί! Και χωρίς να το καταλάβεις...ένα ωραίο πρωί,απόγευμα,βράδυ...μια ωραία ώ...

Confesions of a broken heart...(part 12:"Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα")

Είπε.... Μιά φράση τόση δα.... Μια πολύ μικρή και απλή φρασούλα...Με τεράστειο περιεχόμενο όμως.... Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω.... Γιατί δεν ήθελα! Τώρα...νομίζω πως ξέρω τι σημαίνει... Δεν έχει να κάνει με το αν θα πεθάνεις ή όχι όταν θα έχει φύγει και δεν θα του μιλάς και δεν θα τον ακούς και δεν θα ξέρεις τίποτα!Έχει να κάνει με το τι ποιότητα ζωής θα έχεις χωρίς εκείνον!!!Όταν κάτι το χάνεις τότε μόνο το εκτιμάς στον υπέρτατο βαθμό του!!!! Αλλά ακόμα και τότε,όταν δεν έχεις πιά ποιότητα ζωής κι απλά αναπνέεις και προσποιήσε πως ζείς,όταν τον έχεις εκτιμήσει στον υπέρτατο βαθμό...ξέρεις, πως ακόμα κι αν εσύ τον εκτιμάς δεν μπορείς να γυρίσεις!Δεν το επιτρέπεις στον εαυτό σου!!! Γιατί δεν είναι ότι έχεις εκτιμήσει εκείνον!Είναι ότι έχεις εκτιμήσει κι εσένα!Και ξέρεις ότι εκείνος μπορεί να ζήσει μαζί σου.Αλλά εσύ δεν μπορείς!Όχι γιατί δεν νιώθεις τίποτα!Αλλά μάλλον για το ακριβώς ΑΝΤΙΘΕΤΟ!!!! ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΣΕΙΣ ΞΑΝΑ!!!!! Γιατί τελικά, το ξέρεις...Δεν...

Confessions of a broken heart...(part 12:Fear...like no other)

Ο φόβος...είναι κάτι εντελώς ανεξέλεγκτο!!!!! Έρχεται μόνος του εντελώς απρόσμενα!!!Από μια λέξη ή μια φράση, από μια εικόνα ή από μια πράξη, από ένα βλέμμα ή ένα άγγιγμα.... Μερικές φορές κρατάει λίγο,όσο και η αιτία που το προκάλεσε, άλλες πάλι χρειάζονται δραστικά μέτρα για να τον κατευνάσουμε...και μερικές φορές αυτά τα μέτρα είναι οδυνηρά για μας ή για τους γύρο μας ή και για όλους όσους είναι κοντά μας....κι αυτό είναι ακόμα πιο οδυνηρό.... Πονάει πολύ να ξέρεις πως για να βρείς την ψυχική σου ηρεμία και να σταματήσεις να φοβάσαι πρέπει να πληγώσεις κάποιους ανθρώπους....Ή μάλλον, πως στην προσπάθειά σου να ξαναβρείς την ψυχική σου ηρεμία θα πληγώσεις κάποιους ανθρώπους... Για να είσαι καλά με τους άλλους ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ να είσαι καλά με τον εαυτό σου!!!!! Αξίωμα ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ!!!!!! Επιβάλεται να είσαι αληθινός και ειλικρινής με αυτούς που αγαπάς,εκτιμάς και σέβεσαι!!!! Γιατί αλλιώς, αργά ή γρήγορα, θα τους χάσεις!!!! Αν εκείνοι που αγαπάς σε αγαπούν πραγματικά θα σεβαστούν την επιθυμία ...

In the summertime...

Καλοκαιράάάκιιιιι....!!! Καλή φάση ε? Ε? Εεε? Τι? Όχι? Δεν περνάς καλά? Έέέλααα??? Γιατί??? Ξέμεινες στην πόλη? Δεν παίζουν ευρούλια ούτε για εισητήριο σε γαιδουράμαξα? Κόπηκε η γονική επιχορήγηση??? ΜΗ ΜΕ ΧΑΛΙΕΣΤΕ!!!!! Πρόσφατα πήρα μια γεύση για το πως πραγματικά είναι να περνάς καλοκαίρι στην πόλη! Γύρισα στο χωριό μου και με φάνηκε Μπαχάμες!!! Πραγματικά εκτίμησα τη θέα απο το μπαλκόνι μου, την έλειψη γειτόνων,το χωριό σε απόσταση 2χλμ. και τα καλοκαιρινά events που διοργανώνει ο Δήμος!!!! Ωραία η πόλη!Και με το παραπάνω!Αλλά οι πραγματικές διακοπές άρχισαν από την ώρα που γύρισα στη βάση μου! Αποφάσισα επισήμως, ότι έχω δίκιο που λέω το χωριό μου "χωριό",βάφτισα και το σπίτι μου "εξοχικό" κι από κείνη τη μέρα.... απολαμβάνω τις παραλίες σε απόσταση βολής ακόμη κι αν δεν πηγαίνω για μπάνιο,τα μικρά cafe-bar στο κέντρο του χωριού και ανυπομωνώ για το ετήσιο πανηγύρι στις 23 Αυγούστου!!!!!! Αν μένετε στην πόλη λοιπόν...έχετε απόλυτο δίκιο που σκάτε και βρίζετε!!!!...

Confesions of a broken heart...(part 11:Ζωή/Θάνατος)

Ζωή....και Θάνατος! Γιατί με κεφαλαία???Ε? Και γιατί ένα τόσο κοινότυπο θέμα?Ε? Ίσως γιατί είναι διαχρονικό!Ίσως γιατί ανά τους αιώνες απασχολεί τόόόσο πολύ κόσμο!Ίσως πάλι γιατί τώρα τελευταία απασχολεί κι εμένα σε μεγάλο βαθμό! Δεν έχω την αίσθηση του κινδύνου!Σας το έχω πει ??? Είναι φοβερό συναίσθημα να ξέρεις πως κάτι σοβαρό συμβαίνει δίπλα σου κι εσύ να είσαι σε αδράνεια! Σαν να κατεβάζει ρολά ο εγκέφαλός!!! Κι είναι εξ ίσου φοβερό να πιστεύεις πως δεν στεναχωριέσαι ή δεν νοιάζεσαι όσο θα έπρεπε! Κατέληξα στο ότι τελικά είναι άμυνα του οργανισμού μου αυτό το πράγμα!Γιατί ΔΕΝ είμαι αναίσθητη!Κανείς δεν θα μπορούσε να είναι αναίσθητος όταν "παίζεται" η ζωή κάποιου που αγαπάει! Και τελικά ξέρεις κάτι...?! Τρέμω μήπως σε χάσω κάθε βράδυ!!!! Μ' ακούς ???? Ώσπου να πας σπίτι και ασφαλής η καρδιά μου κόβει βόλτες !!!! Εσείς όλοι εκεί έξω που μ' αγαπάτε και σας αγαπάω ακούτε??? ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΡΕ!!!!!!